İstanbul’da bir otobüs yolculuğu sırasında devlet korumasındaki çocuklara dair duyduğu bir konuşma, 75 yaşındaki Şivazar Akdere için hayatının dönüm noktası oldu. Merakla gittiği Çocuk Evleri Sitesi’nde çocukların kendisine yönelttiği “Anne ne zaman geleceksin, elimizi tutacaksın?” sorusu, Akdere’nin çeyrek asrı aşan gönüllü annelik serüvenini başlattı.

Çocukların hayatına dokunan bir ömür

Kosova doğumlu olan ve çocukluğu İstanbul’da geçen Akdere, devlet korumasındaki çocukların yalnızca temel ihtiyaçlarını karşılamakla kalmadı; eğitim süreçlerinden ehliyet kurslarına, tatil dönemlerindeki iş imkanlarından barınma sorunlarına kadar her alanda çocuklara rehberlik etti. Kurumdaki çocukların sosyal hayata adaptasyonu için esnafla iş birliği yaparak onların meslek öğrenmelerine ve hayata tutunmalarına öncülük etti.

Yıllar önce küçük yaşta tanıdığı çocukların bugün nikahlarına katılan, çocuklarının doğum haberlerini alan Akdere, onlarla kurduğu bağı “aile ilişkisi” olarak tanımlıyor. Sağlık durumu nedeniyle ziyaretlerini azaltsa da, Şivazar Anne olarak anılmaya devam eden Akdere, toplumun çocuklara yönelik maddi yardımların ötesinde sevgi ve ilgiye odaklanması gerektiğini vurguluyor.